اختلالات اضطرابي، بيماري قرن اما قابل درمان

اضطراب" از جمله اختلالات روحي رواني است كه به دليل شيوع و گسترش آن در اشكال مختلف ميان همه سنين، با عنوان "بيماري قرن" شناخته شده است.
دلهره و اضطراب آن چيزس كه هر روزه در روابط كاري، اجتماعي، تحصيلي و حتي در زندگي خانوادگي در ارتباط با موضوعات متفاوت تجربه مي‌كنيم، به عقيده روانشناسان لازمه زندگي و باعث تلاش و تكاپو در امور روزمره انسان است.
بر همين اساس روانشناسان مي‌گويند وجود استرس نشانه وجود فهم و شعور است و هر موجودي كه "فكر" داشته باشد با استرس و اضطراب نيز آشنا است زيرا وجود اضطراب زياني براي انسان ندارد بلكه اين ترس از آينده و خطرهاي قريب‌الوقوع است كه مشكلاتي را به همراه دارد.
اما در اين ميان نبود شناخت از شرايط و فقدان اعتماد به نفس كافي براي افراد در مديريت، مشكلات و مسايل مختلف در اغلب موارد منجر به بروز اضطراب به شكل و شمايلي مي‌شود كه خواب و آرامش را از انسان ربوده و همچون آفتي سلامت رواني و حتي جسمي را تهديد مي‌كند.
در چارچوب تعاريف روانپزشكي: اضطراب حالتها و فشارهاي روحي و رواني است كه انسان را دچار سردرگمي مي‌كند و به نوعي احساس نگراني او را بالا مي‌برد.

ادامه نوشته

پسران فراری

جست وجوي كمي محبت و اميد

پسران فراري، تركيبي در مقابل دختران فراري نيست. پسران واقعيتي است كه درجامعه نسبتاً مردسالار ما!گم شده است . اما واقعيت را نمي توان كتمان كرد. درهمه جا مي تواني آنها را ببيني در پاركها وقتي كه بي حوصله قدم مي زنند، در پايانه ها وقتي كه نگاههاي گريزان و يخزده شان پناهي مي جويند و در صفحات بي رمق نشريات زرد وقتي كه به عنوان عامل بزهكاري معرفي مي شوند.
آنان كه كمي اهل مقاومتند، اهل پرسه در دنياي كوچك وبي رمز آگهي استخدام هم هستند با اين اميد كه كارفرماجايي براي خوابيدن داشته باشد!
چرا واز چه فرار مي كنند وبه كه پناه مي برند… وچرا ما آنان را نمي بينيم… آيا انحراف جنسي فقط دركمين دختران فراري است؟ يا پسران فراري امروز مردان بيمار فردايند!
اميد را چگونه مي شود در دل آنان كاشت وچگونه مي شود به دنياي واقعي كه درآن همه چيز واقعي اما كشنده نيست برگرداند…؟

ادامه نوشته

فرار دختران

^{از پيامدهاي منفي فشارهاي اجتماعي و خانوادگي، مي توان به فرار نوجوانان خصوصا دختران اشاره كرد كه درسالهاي اخير بسيار شايع شده است.
در سالهاي اخير پديده "دختران فراري" به موضوعي تبديل شده كه در اكثر محافل، مسئولين و كارشناسان امر در پي يافتن راه حلي به منظور جلوگيري از رشد آن در جامعه هستند، چراكه اكثر دختراني كه از خانه فرار مي كنند در همان ساعت هاي اوليه مورد سوء استفاده جنسي قرار مي گيرند و اين مسئله تنها روزنه اميد بازگشت اين دختران به كانون خانواده را به نااميدي تبديل مي كند.}

ادامه نوشته