سلام

میدونم خیلی دیر اومدم ولی خلاصه دوباره هم اومدم سراغتون.........

اول از همه میخام این ایام مبارک رو به همه تبریک بگیم .روزای خودسازی رو منظورمه .هرچند الان دیگه از نصفه رد شده ولی اگه کسی بخواد واقعاًخودسازی کنه بهترین شروعه واسه یه تغییر بزرگ .

آدما گاهی دنبال یه دلیل یا یه انگیزه یا یه محرک هستن تا شروع کنند به تغییر و تولدی دوباره برای خودشون متصور شوند.

توی این مدتی که نبودم همیشه سعی کردم بیام و حداقل نظرات دوستان رو یخونم و تا حدی که میشه بهشون جواب بدهم.انتقادات زیادبود و من خوشحالم که دوستان میان و مطالبی رو که می نویسم کامل می خونند و انتقاد می کنند و همیشه سعس میکنم از انتقاداتشون استفاده کنم.

اینم بگم که این مدت با یکی از بهترین دوستایی که تا حالا داشتم رو تجربه کردم و از این دوست عزیزم خواستم تا یه قسمتی از وبلاگ رو هم اون بنویسه و البته اینم بگم که مطالبی رو که اون می نویسه مربوط به روان شناسی و مشاوره نمیشه و تا حدودی از عشق و دوست داشتن و تجربه ای رو که داشته واسه شما می نویسه و امیدوارم که مطالب این دوست عزیز که اسمش امیر هست بتونه یه تنوعی باشه بر مطالب علمی و روانشناسی که من اینجا می نویسم .بی صبرانه منتطر نظرات شما دوستای عزیز هستم و بزودی یادداشت های یک مشاور رو آغاز می کنم .التماس دعای فراوان از همه شما توی این لحظات مبارک

بازم میام سراغتون .............